ผ้าทอเมืองด้ง

เกิดขึ้นโดยคนในชุมชนเมืองด้งที่มีใจรักอยากจะพัฒนาถิ่นฐานบ้านเกิด โดยอาศัยความร่วมมือกันของคนในชุมชนเพื่อมาฟื้นฟูภูมิปัญญาในการทอผ้าชนิดต่าง ๆ เริ่มจากการทำผ้าหมักโคลน และพัฒนาเรื่อยมาจนมีผลิตภัณฑ์ ผ้าไทยวนหลากหลาย ได้แก่ - ผ้าทอมุกต่อตีนยก เป็นผ้าที่มีแต่ดั้งเดิมของชุมชน โดยตัวซิ่นจะมีความนิยมใช้ซิ่นมุกสีเขียว ต่อด้วยตีนสีทอง ที่มีลวดลายเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ในธรรมชาติ อาทิ เช่น ลายเครื่องเถาล์ ลายนก ลายหงส์ ดอกไม้ ต่างๆ แสดงถึงจิตนาการของผู้ทอ - ผ้าหมักโคลน กล่าวคือแต่เดิมนั้น กลุ่มทอผ้าในชุนชนเมืองด้งมีการทอผ้าเพื่อส่งออกไปขายยังกรุงเทพมหานคร อาทิผ้าที่ใช้ในโรงแรม และอาศัยกับการที่ชาวบ้านได้ใส่ซิ่นไปทำไร้ทำนา นานเข้าจึงมีความนุ่มเกิดขึ้น จึงนำเอาลวดลายต่างๆที่เคยทอ มาทอเป็นซิ่นหมักโคลน ทำให้เกิดความนุ่มและมีกลิ่นที่หอม จากการหมักด้วยพืชพรรณต่างๆในชุมชน ปัจจุบันได้มีการพัฒนาลวดลายไปมากตามแต่จินตนาการของผู้ทอ - ผ้าพันคอ ผ้าพันคอนั้นเป็นเหมือนสินค้าที่ต่อยอดมาจากผ้าหมักโคลน ทำเป็นผ้าพันคอ ผ้าคลุมไหล่ ที่มีหลากหลายทั้งสีสันลวดลาย - การพัฒนาสินค้าที่มีรูปแบบตามสมัยนิยม คือ การพัฒนานำเอาผ้าทอที่เหลือจากการตัดเย็บมาทำเป็นของใช่เครื่องประดับ เช่น กระเป๋า ต่างหู ทำให้เกิดการพัฒนาในเรื่องของนวัตกรรมเกี่ยวกับผ้าทอร่วมด้วย